HISTORIEK VAN HET TECHNISCH- EN BEROEPSONDERWIJS

Deze publicatie is de eerste in de laatste 70 jaar - de jongste uitgave over deze materie dateert van 1934 - die een uitgebreid overzicht geeft van de ontwikkeling van het technisch- en beroepsonderwijs in België/Vlaanderen. Ze brengt een schat aan unieke gegevens bijeen. Het technisch en beroepsonderwijs is van onder uit gegroeid, zonder inkapseling in vaste structuren of normen. De wetgeving volgde meestal nadien ter regeling van de reeds bestaande situatie. Wellicht hadden de grondleggers ervan aanvankelijk een opleiding voor ogen in de aard van war gedurende eeuwen het werk van de gilden was geweest, maar nu groepsgewijs werd verstrekt en niet meer individueel, en niet meer in een werkhuis of op een werf maar in een centrale plaats: de school. Dat onderwijs mocht niet louter ambachtelijk blijven, maar moest ook inspelen op de groeiende behoeften. Uiteindelijk werd het hele domein bestreken van wat destijds bestempeld werd als 'kunsten en fabriekswezen', van de ambachten en neringen, van de land- en tuinbouw, tot en met het huishoudelijk werk van de vrouw. Later kwamen daar tal van andere sectoren bij, zoals textiel en kleding, personenverzorging in al haar aspecten, handel, verkoop en kantoorwerk,… Het technisch en beroepsonderwijs is altijd van grote betekenis geweest voor het sociaal en economisch leven. Dermate zelfs dat telkens er een economische crisis ontstond, 's lands beleid van oordeel was dat dit onderwijs kon bijdragen tot de oplossing ervan en er bijzondere aandacht aan ging besteden. Het eerste deel van het boek geeft een beknopt overzicht van de ontwikkeling van het technisch en beroepsonderwijs vanaf de onafhankelijkheid van België tot aan de tweede wereldoorlog. Het tweede deel behandelt de periode na 1945, maar meer uitgediept. In het derde deel komen de evoluties van structurele en pedagogische aard aan bod die zich na 1945 voltrokken in het secundair onderwijs. Evoluties die specifiek waren voor het technisch- en beroepsonderwijs, worden besproken in het vierde deel. Belangrijke takken worden afzonderlijk bekeken in een vijfde deel. Het zesde deel brengt statistische gegevens bijeen.