De drie dimensies van waardecreatie

De groep van Kasterlee heeft zich tot doel gesteld om via dit boek een aanvulling te geven op het Westers economisch denken en handelen. Iedereen voelt immers aan dat er een dimensie ontbreekt waardoor het economisch systeem in onbalans geraakt en zelfs leidt tot corruptief gedrag. Wij willen deze dimensie niet alleen zichtbaar en meetbaar maken, maar ze ook toepasbaar maken binnen en buiten de organisatie. Tijdens de tweede helft van de vorige eeuw hebben wetenschappers zich in toenemende mate verdiept in de problematiek van de organisatie van de onderneming. De meeste, zo niet alle organisaties, bekommeren zich in eerste instantie om het eigene behoud. Daarom zijn organisatieregels vooral gericht op efficiëntie en shareholder value. Dit zijn als dusdanig twee dimensies van waardecreatie. In het afgelopen decennium heeft zich een zeer sterke focus ontwikkeld op de dimensie van shareholder value. Hierbij is bijna alles ondergeschikt gemaakt aan het maximaliseren van economische waarde ten voordele van een partij, met name de aandeelhouder. Teneinde het evenwicht te herstellen, moet er plaats gemaakt worden voor de derde dimensie van waardecreatie, namelijk de zingeving. Het Kasterlee-paradigma integreert de extrinsieke sturing van het huidige economische model met de intrinsieke sturing vanuit de hogere zingeving of de filosofie. Deze integratie luidt tevens een nieuw economisch paradigma in met extra toegevoegde waarde aangezien een dergelijke vorm van governance een onderneming, een netwerk, maar ook een mens meer sustainable maakt. Aangezien de intrinsieke drijfveren van mensen worden aangesproken zullen ook de organisatiekosten dalen, en tegelijkertijd zal het economisch voerleven in de zin van lange termijn shareholder value worden versterkt.