De schele hertogin

Marie-Caroline hertogin de Berry (1798-1870) is in haar leven afwisselend bewonderd en verguisd. Na de val van Napoleon trouwde de van oorsprong Siciliaanse prinses in 1816 met de hertog de Berry om ook in de toekomst de Franse troon voor de Bourbons te verzekeren. Het liep anders. Vier jaar later werd de hertog in de opera vermoord door een anarchist. De zoon van wie Marie-Caroline zwanger bleek te zijn is door de revolutie van 1830 nooit koning geworden. De even geestige als ondernemende Marie-Caroline nam daar geen genoegen mee. jarenlang heeft zij voor haar zoon Henri de kroon opgeëist. Er is voldoende over haar bekend om haar levensloop in grote fijnen te reconstrueren. De schrijver van deze 'memoires' laat zelf haar wedervaren vertellen. De moord op haar echtgenoot. Hoe ze in Dieppe de zeebaden voor vrouwen lanceerde. Het wonderkind Franz List bij zich thuis uitnodigde. In gevangenschap ongewenst zwanger bleek te zijn door toedoen van een onduidelijke vader. Een nieuw huwelijk begon met een ondergeschoven Siciliaanse graaf. Zich ruïneerde aan kunstschatten en paleizen, een militante feministe als het ware. Men mag haar een van de moedigste vrouwen uit de Romantiek noemen. Lodewijk XVIII en zijn hofkliek, Chateaubriand, de dochter van Marie-Antoinette, pausen, verraders en helden, zij allen hebben een rol gespeeld in haar bewogen leven. Voor het eerst vertelt zij hier haar avonturen. Zoals haar arts Prosper Ménière het uitdrukte, doet zij dat met een openhartige vrolijkheid, die aanstekelijk werkt. Marie-Caroline: een vrouw om in het hart te sluiten. Frédéric Louis Bastet (Haarlem, 1926) was hoogleraar klassieke archeologie te Leiden en conservator aan het Rijksmuseum van 0udheden. Hij gaf gedichten, verhalen en romans in het licht, bundelde vijf delen 'Wandelingen door de antieke wereld' en schreef een biografie van Louis Couperus. Zijn laatste werk, 'Helse liefde', gaat Marie d'Agoult, Frédéric Chopin, Franz Liszt en George Sand. Marnix Verplancke in De Morgen: 'Frédéric Bastet lijkt niet alleen zijn voornaam gemeen te hebben met Chopin. [ ... ] hij schrijft zoals de toondichter componeert: geïnspireerd, beeldend maar nooit overladen.'