De Kleuters Van 1957

In 1957 ging fotograaf Piet den Blanken naar de kleuterschool. Het terugvinden van een klassefoto uit die tijd maakte nieuwsgierigheid los. Was is er gebeurd met deze kinderen, die onder vergelijkbare omstandigheden opgroeiden? Het was geen nostalgie die Den Blanken er toe bracht zijn klasgenootjes van toen op te sporen en hun leven te fotograferen. Zijn hele oeuvre kenmerkt zich door het willen vastleggen van maatschappelijke ontwikkelingen. Of het nu gaat om verschoppelingen uit Latijns-Amerika, om boeren die vechten tegen grootgrondbezitters, om vluchtelingen die een menswaardig bestaan zoeken, of om een generatie kinderen uit een Brabants boerendorp - zijn uitgangspunt is in alle gevallen hetzelfde. In het geval van de kleuters van Wijbosch levert dit een roerend portret op van een generatie die opgroeide op de waterscheiding van armoe en welvaart. Vrijwel zonder uitzondering behoorden zij tot grote, soms heel grote gezinnen. Schoolopleiding was nog niet belangrijk. De meesten werden jong van school gehaald en aan het werk gezet - elke cent telde. Ze hadden het geluk dat ze het economisch tij mee hadden en ploeteren deed de rest. Nu, een halve eeuw later, genieten de meesten van een goed inkomen en sommigen wonen zelfs riant. Dat betekent niet dat het leven liep zoals zij zich dat hadden voorgesteld. Er waren veel gemiste kansen en enkelen bekennen openhartig nog altijd spijt te hebben van beslissingen die zij wel of niet hebben genomen. Het was te verwachten dat ziekte en dood deze groep niet bespaard zou blijven. De kleuters van toen hebben inderdaad hun portie ellende wel gehad. Twee meisjes leven niet meer. Anderen zijn chronisch ziek en blijven alleen door medicijnen in leven. Slechts een enkeling houdt tegen de stroom in vast aan zijn agrarisch erfgoed. Niemand boert meer, maar sommigen hebben, flink tegengewerkt door de bureaucratie, nog altijd wat dieren in de stal, of ploegen ijverig de grond om hun huis. Opmerkelijk is dat vrijwel allen in Wijbosch of naaste omgeving zijn blijven wonen.