Torens van Baarn

De aansluiting op de spoorlijn van Amsterdam naar Amersfoort in 1874 zorgt ervoor dat Baarn zich in 'sneltreinvaart' ontwikkelt tot een mondain villadorp. Een kleurrijk gezelschap van voorname en vermogende lieden uit de stad strijkt er iedere zomer neer, op zoek naar schone lucht en landelijkheid. Via het spoor brengen zij 'de wereld' naar het boerendorpje aan de Eem. Grote villa's worden er gebouwd, de een nog fraaier vormgegeven dan de ander. Torens en torenachtige elementen geven de nieuwe optrekjes een schilderachtig aanzicht. In de late negentiende eeuw vormen ze een architectonische modegril, er wordt zelfs gesproken over 'torendolheid'. Omdat Baarn in die tijd wordt omgeven door akkers en woeste heidegronden en omdat de bebossing nog laag is, is het de moeite waard om de hoogte op te zoeken. Het uitzicht reikt helemaal tot aan de Zuiderzee, de omliggende dorpen en de torens van Amersfoort en Utrecht. Van de vele torens en torentjes die tussen 1870 en 1920 op villa's verrijzen, zijn er nog twintig over. Deze kunnen in dit boek van heel dichtbij bewonderd worden. Verwante elementen als dakruiters en lantaarns komen ook in beeld, net als de kerktorens en watertorens van Baarn. Bijzondere aandacht is er voor de belvédères van paleis Soestdijk en Drakenstein. Ook 'de verdwenen torens' ontbreken niet. Een beschrijving van de torens en torentjes leidt onvermijdelijk naar de oude en nieuwe bewoners van de villa's en de vaak bekende architecten die ze hebben ontworpen. Zij treden in deze publicatie eveneens voor het voetlicht. Het boek wordt gecompleteerd met fiets- en wandelroutes die u op een actieve manier langs de torens voeren.