Maak de kist open ... Zijn gelaatsreken waren verkrampt - en toch was er leven in. Je kon zijn hart bijna horen slaan.Er was geen spoor van bederf .. Hij leek zo echt en zo verschrikkelijk dat wij hem bijna niet aan durfden te raken. Zijn kleding was smetteloos en hij had een frisse bloem in zijn knoopsgat. Ik gaf Cam een teken om me mijn tas aan te reiken en toen ging ik aan het werk : ik zette een apparaatje - ter grootte van een pillendoosje - in het lichaam van Dracula,juist onder zijn rechter zwevende rib, waarna ik de opening voorzichtig hechtte.
