TAO van Creativiteit

Creativiteit betekent niet zozeer dingen veroorzaken als wel laten gebeuren. Doordat we enerzijds onze kennis steeds verder uitbreiden en de geheimen van het fysische heelal aan de natuur kunnen ontrukken, werpen we anderzijds obstakels op. We blokkeren onszelf door de eenzijdigheid van ons verstand en de koelheid van ons hart. Zo verhinderen we misschien wel creativiteit. We vergeten hoe we iets moeten laten gebeuren. creativiteit betekent midden op de weg lopen: het verleden je niet tegen laten houden en je ook niet naar de toekomst te haasten. De beelden van links (de buitenwereld) en van rechts (de innerlijke beelden) op je laten inwerken en aanwezig zijn bij het levende moment, waarop alle krachten elkaar ontmoeten. Op die zeldzame momenten als alle tegenpolen elkaar ontmoeten binnen iemand, het lichte zowel als het duistere, het goede en het slechte, het verstandelijke en het hart, het rationele en de verbeelding, rijpe wijsheid en kinderlijke verwondering, is er plaats voor creativiteit. De favoriete metafoor van Lao Tze was het vacüum. De ruimte die geschapen wordt creërt mogelijkheden. Vacüum maakt alles mogelijk omdat het alles kan bevatten. creativiteit is zijn als een kom, wat niet is maakt hem bruikbaar. Leren is een van de essentiële kenmerken van creativiteit. Het betekent accepteren dat er meer werkelijkheden zijn. Als ik persoon (=werkelijheid) A en persoon (=werkelijheid) B bij elkaar weet te brengen zodat er iets nieuws (nieuwe werkelijheid) is ontstaan is dat creatief. Het feit op zich misschien niet, het kan toeval zijn, maar de manieren waarop ik het bewust kan laten gebeuren vereist creativiteit. Angst overwinnen vereist ook creativiteit. Verschillende werkelijkheden in en uit kunnen gaan betekent de mogelijkheid hebben om een creatieve synthese tot stand te brengen tussen wat er is en zo iets nieuw te creëren. Bijvoorbeeld je angsten bewust maken, is ze beheersen. Het Tao is een wijsgerig stelsel dat samen te vatten is als: Alles heeft met alles te maken. Alle materie en energie in het universum worden voortdurend getransformeerd door krachten van buitenaf. Aangezien de mens een natuurlijk wezen, wordt deze transformatie ook in haar/hem gereflecteerd. In de Taoïstische visie is het ontwikkelen van bewustzijn van de wetten van de natuur een belangrijk onderdeel van persoonlijke groei en ontplooiing van onze mogelijkheden. Ons handelen kan niet los worden gezien van onze omgeving. Ik op mijn weg beïnvloed mijn omgeving en mijn omgeving beïnvloedt mij. creativiteit houdt zich bezig met de wijze waarop in mijn omgeving kan beïnvloeden. Meestal zal dit een indirecte weg zijn, omdat er anders een harde confrontatie ontstaat. En confrontatie leidt tot verstarring. Inzicht in de omgeving en flexibiliteit bij het handelen zijn dus eerste vereisten. Waar creativiteit ontstaat is op het verschil tussen wat is en wat het kan worden. De Tao van Creativiteit onderzoekt slechts een deel van het onmetelijke 'Alles'. Het is een persoonlijke ervaring die steeds weer terug heeft geleid naar mijzelf. Ik de waarnemer van de twee krachten: yin en yang -en de ruimte daartussen-, die werkzaam zijn in mijn wereld. Het is een beschrijving van de persoonlijke zoektocht hoe om te gaan met voorkomende situaties in verandering. Elk nieuw idee is uiteindelijk altijd een nieuwe combinatie van twee bestaande zaken; dus geen tegenstelling maar een drie-eenheid van twee krachten en hun relatie. Zonder de pretentie te hebben dat het zo omvattend is als de Tao Teh Ching heb ik het toch gewaagd om dit boek als leidraad te nemen. De verdeling is ook over 81 hoofdstukken. Veelal is dezelfde hoofdstukindeling gevolgd, slechts als dit te geforceerd was, zijn hier andere titels genomen. Waarom dezelfde indeling? De Tao Teh Ching is holografisch van karakter: in elk hoofdstuk is het totaal te herkennen. In het Tao van Creativiteit herkende ik hetzelfde; uiteindelijk wijst elke manier van kijken naar dezelfde: ik dus. Creativiteit is bewegen in de ruimte van het verschil tussen twee werkelijkheden. En dit wijst altijd naar mijzelf. Als anderen het fout doen, zoek ik bij mijzelf hoe ik ze het anders kan laten zien. Want alle mensen hebben universele kenmerken. Net zoals elke boom naar het licht toegroeit, zo wil ieder mens zich ontplooien. Hoe ik het ook bekijk, altijd ligt de mogelijkheid bij mijzelf. Ik ben zoals ieder ander, net zoals ieder boom is zoals elke andere boom. Toch zijn geen twee bomen hetzelfde.