Sloterdijk

Duitse filosoof Peter Sloterdijk (1947) is in Nederland vooral bekend geworden door het internationale schandaal dat volgde op zijn provocerende lezing Regels voor het mensenpark in 1999. Veel eerder al deed hij als vlijmscherp tijdsdiagnosticus in wijde kring veel stof opwaaien met de Kritiek van de cynische rede. Zijn status onder filosofen is echter omstreden. Sommigen zien in Sloterdijk de opvolger van Jürgen Habermas als Duitslands maatgevende filosoof; anderen doen hem af als charlatan of pseudomysticus. Zijn teksten vergen zeer ondogmatische lezers die bereid zijn het onderscheid tussen vorm en inhoud dynamisch te hanteren en zich verregaand te laten meeslepen door een onvergelijkbaar discours dat laveert tussen wijsbegeerte en literatuur, psychoanalyse en politiek, mythologie en wetenschap, fijnzinnige abstracties en banale grappen. Het oeuvre van Sloterdijk wordt gekenmerkt door de voortdurende poging een kritisch denken te ontwikkelen dat erin slaagt de mankementen van het Duitse links-intellectuele discours te overwinnen. Recentelijk heeft hij een antropologie ontwikkeld, die vooral tot uitdrukking komt in zijn op Heidegger geinspireerde 'mediale poëzie van de existentie' in de Sferen-trilogie. Actuele ontwikkelingen als individualisering, globalisering en virtualisering worden daar op hoogst originele wijze in verband gebracht met klassieke filosofische en psychoanalytische thema's als kunst, techniek, metafysica, politiek en identiteit. Dit is het eerste samenhangende overzicht van het complete oeuvre van Sloterdijk inclusief het laatst verschenen derde deel van Sferen. Met zijn dionysisch materialisme staat Sloterdijk in de wijsgerige traditie die teruggaat op Spinoza en Nietzsche en die in 'het denken van het buiten' van de Franse nietzscheanen Foucault en Deleuze een belangrijke impuls heeft gekregen. Binnenstebuiten denken' verwijst naar het posthumanistische perspectief, van waaruit hij beschrijft hoe de binnenwerelden waarin mensen gedijen niet meer autonoom ten opzichte van het 'buiten' kunnen worden gedacht. Waar binnen en buiten in elkaar overgaan staat het denken voor een nieuw leerproces. Voortreffelijke inleiding tot het werk van een van de meest omstreden en spraakmakende intellectuelen van deze tijd. Sjoerd van Tuinen (1978) studeerde algemene wijsbegeerte en sociologie in Rotterdam, Rome en Leipzig. Momenteel is hij verbonden aan de vakgroep Wijsbegeerte en moraalwetenschap van de Universiteit Gent.