Openbare gezondheidszorg

Wie problemen op het gebied van de volksgezondheid wil aanpakken, kan zich niet beperken tot een medisch-biologische benadering. De oorzaken en de gevolgen van die problemen zijn voor een deel immers altijd ook maatschappelijk van aard. Slechte wetten en wufte zeden. Zo wist J.J. Rousseau reeds, leiden tot ongezond gedrag in een ziekmakende omgeving. Bovendien hebben kwesties rond ziekte en gezondheid op het niveau van de populatie steeds een normatief karakter. Hoe ernstig een probleem is, kan bijvoorbeeld zelden aan zuiver objectieve en algemeen geldende maatstaven worden afgemeten. Tegen deze achtergrond is duidelijk dat de problemen op het gebied van de openbare gezondheidszorg om een benadering vanuit meer vakgebieden vragen. Bij de oplossing is niet alleen natuurwetenschappelijke, maar ook maatschappij- en geesteswetenschappelijke kennis nodig. Anders dan men zou verwachten, wordt in de praktijk echter vaak monodisciplinair gewerkt. Artsen schakelen niet graag sociologen in en maatschappijwetenschappers zien vaak weinig in de bijdragen van geneeskundigen en als de twee disciplines elkaar vinden, proberen ze niet zelden om samen de vertegenwoordigers van de geesteswetenschappelijke disciplines buiten de deur te houden. Dit boek probeert een bijdrage te leveren aan de oplossing van deze gang van zaken. Het richt zich op de vraag hoe deskundigen openbare gezondheiszorg -problemen zodanig kunnen definiëren dat medische, maatschappelijke en normatieve elementen elk de plaats krijgen die hen toekomt.