Mijn naam is Sei Shonagon

`Culturele observaties zwermen door haar proza als vlinders, maar steken uiteindelijk als een wesp.´ - Liza Dalby, auteur van Geisha Wie is Sei Shonagon? Is het de vrouw die in de tiende eeuw Het hoofdkussenboek schreef? Of is het een moderne vrouw die haar hoofd boven water probeert te houden? Of is het iemand die heden en verleden met elkaar verbindt? Gekluisterd aan een ziekbed, balancerend op de rand van het bewustzijn, herinnert de vertelster zich haar jeugd. Wanneer zij na de dood van haar Amerikaanse vader met haar moeder naar Japan verhuist, verandert haar vrije jeugd in een teruggetrokken bestaan dat gedomineerd wordt door een tirannieke oom die haar opvoeding ter hand neemt. Een opvoeding waarin de onderworpenheid van de vrouw en traditionele Japanse waarden centraal staan. Als volwassen vrouw trekt zij zich terug boven een oude wierookwinkel in een drukke winkelstraat in Tokio. Zij ontvangt mensen die haar hun levensverhaal vertellen, verhalen over honger naar succes en het uiteenvallen van het gezin. Ze hopen bij haar antwoorden te vinden op de vragen die hun op drift geraakte levens oproepen. Ze noemen haar Sei Shonagon. Jan Blensdorf laat een vrouw aan het woord die leeft tussen twee culturen en gefascineerd is door de tegenstrijdigheden in zichzelf en in de aspecten van de samenleving waarin zij leeft: de eerbied voor eenvoud en natuur enerzijds en het verlies van traditionele waarden en de haast manische consumptiedrang anderzijds. In subtiele bewoordingen, tegelijkertijd vol spanning en emoties weet zij met grote zeggingskracht een prachtig juweel neer te zetten. Jan Blensdorf is Australische, maar zij woont tegenwoordig in Engeland en Frankrijk. Mijn naam is Sei Shonagon ontstond na een tweejarig verblijf in Tokio, waar zij woonde en werkte. `Blensdorfs verhaal combineert een scherpe kritische blik op het moderne Japanse leven met de geestige, smaakvolle en gevoelige pen van de tiende-eeuwse auteur van Het hoofdkussenboek. Culturele observaties zwermen door haar proza als vlinders, maar steken uiteindelijk als een wesp.´ - Liza Dalby, auteur van Geisha