Madagaskar

Tweeduizend jaar geleden was Madagaskar nog onbewoond en hadden dier en plant het rijk alleen. Vanaf de dag dat de eerste kolonisten voet aan wal zetten op het Rode Eiland, bonden zij de strijd aan met de hen omringende natuur. En met elkaar. En met de koloniale machten die het eiland onder hun heerschappij wilden brengen. Even kleurrijk en fotogeniek als de natuur is de Malagassische bevolking, een wonderlijke mix van Aziatische, Arabische en Afrikaanse immigranten met een vleugje Europa. Maar hoe kleurrijk ook, van vreedzaam samenleven is geen sprake. De achttien etnische groepen hechten meer aan behoud van de eigen cultuur dan aan samenwerking. Buitenlandse bezoekers vallen de gevolgen van de aanhoudende lokale twisten onmiddellijk op: het eiland is schrijnend arm. Maar na jaren van politiek wanbeleid en een alsmaar krimpende economie is nu eindelijk een kentering zichtbaar. Bevolking en buitenlandse investeerders kijken met enig optimisme naar de toekomst. Wereldberoemd is het fenomeen van de herbegrafenissen, een ritueel waarbij de voorouders eens in de paar jaar worden opgegraven waarna op feestelijke wijze de herbegrafenis plaatsvindt. De unieke etnische mix bezorgde ook de Malagassische muziek grote internationale faam. Dankzij de volstrekt unieke flora en fauna werd Madagaskar het troetelkind van natuurbeschermers en ecotoeristen. Helaas verdwijnt de belangrijkste troef van het eiland in alarmerend tempo.