Laat me

Debby DiMartino wordt als baby voor de dood behoed door de Grijze Nonnen in een Indiaas woestijndorp. Als peuter wordt ze geadopteerd door het Italiaansamerikanisme echtpaar Manfred en Serena DIMartino. Als typisch exotisch meisje in een typisch Amerikaanse stad bereikt ze de volwassenheid, zonder te weten of ze nu bijzonder is of juist bijzonder onaangepast. Op haar drieëntwinti-ste besluit ze dat het tijd wordt om daar achter te komen - tijd ook om haar biologische ouders op te sporen. Over hen weet ze slechts een paar schamele feiten: haar moeder was een hippie uit Californië, haar vader een seriemoordenaar van Europees-Aziatische afkomst, die levenslang in een Indiase -evangems zit. Het enige dat ze van hen heeft geërfd, is een buitengewoon kwellend verleden. 'Wanneer je niets erft, heb Je recht op alles,' zegt Debby als ze van huis vertrekt, op weg naar San Francisco. Daar denkt ze zich te kunnen toe-eigenen wat ze nodig heeft als ze haar moeder niet mocht vinden. Ze meet zich een nieuwe identiteit aan onder de naam Devi Dee en merkt dat ze misschien meer heeft geërfd dan ze dacht; schokkende ideeën en opwellingen dringen zich op wanneer ze zich richt op de vrouw die mogelijk haar 'blomama' is. In Laat me geeft Bharati Mukherjee op verrassende wijze aan wat het betekent een Amerikaan te zijn aan het einde van de twintigste eeuw.