Ik zing om niet te hoeven huilen

Samenvatting

De Argentijnse tango ontstond tussen 1860 en 1910 in de volkswijken van Argentinië en Uruguay, waar immigranten uit verschillende culturen samenwoonden. Rond 1910 werd de dans bekend in Europa en, iets later, in bredere kringen aan beide zijden van de Río de la Plata. Tango werd een component in de nationale identiteit van Argentinië en Uruguay, en uiteindelijk een internationaal fenomeen dat in 2009 door UNESCO werd aangewezen als werelderfgoed. Teksten waren al vroeg een onderdeel van de tangomuziek. Het zijn veelal weemoedige gedichten over heimwee, eenzaamheid, liefde, jaloezie en verlangen. De 120 tango’s in dit boek zijn metrisch vertaald, waardoor ze in het Nederlands gezongen kunnen worden. Tangodansers die geen Spaans kennen, kunnen hiermee toch ervaren hoe de inhoud van de teksten door de muziek wordt gedragen. Het boek begint met een inleiding over de geschiedenis van de Argentijnse tango en de tangoteksten. Daarnaast wordt iedere vertaling ook afzonderlijk toegelicht. Via een QR-code kunnen 140 YouTube-video’s worden opgeroepen die speciaal voor dit boek zijn bewerkt.

Over de auteur

Jan van Laarhoven is kunst- en cultuurhistoricus. Daarnaast is hij tangodanser. Na een loopbaan in de museumwereld verdiept hij zich in de cultuurgeschiedenis van het dansen, met name in de complexe geschiedenis van de Argentijnse tango en de daarmee verbonden poëzie.