Het Vissingen van Joh. P. Ventevogel

Joh. P. Ventevogel (1912-2005), 'Jan', droeg vanuit zijn calvinistische achtergrond veel bij aan de Vlissingse samenleving in de jaren voor en vooral na de Tweede Wereldoorlog. Hij liet een archief na over deze periode, dat in dit boek in grote lijnen is verwerkt.
Interessant is te zien hoe de omwentelingen in kerk en maatschappij, zoals die zich in de vorige eeuw voltrokken, hun weerspiegeling vonden in het persoonlijke leven van Jan.
Ook hij schudde geleidelijk de voorkeur voor leven in een gesloten, verzuilde samenleving van zich af en stelde zich steeds meer open voor een gezamenlijk optrekken van de verschillende maatschappelijke en religieuze groeperingen.
Zoals de meeste stervelingen liet ook Jan zich in zijn doen en laten niet uitsluitend leiden door onbaatzuchtige naastenliefde. Drang tot zelfontplooiing, een zekere ijdelheid, graag erkenning oogsten, zucht tot domineren waren hem evenmin vreemd. Maar ze hadden niet de overhand. Hij deed het vooral om de zingeving, waarvoor hij inspiratie putte uit zijn geloof.

Ina Herbers-Schoenmakers is in Vlissingen geboren (1945) en getogen en heeft er haar leven lang (in de buurt) gewoond. Zij was adjunc-directeur/conrector bij het volwassenen-onderwijs in Vlissingen, respectievelijk van de Bestuursacademie te Goes en is juriste en neerlandica met een grote liefde voor geschiedenis. Zij was jarenlang secretaris van de Provinciale Commissie Zeeland van Heemschut. Van haar hand verschenen naslagwerkjes voor ondernemingsraden en lesmateriaal.
Met Ton Crijnen schreef zij 'P.C. Callenfels, het veelbewogen leven van de NSB-
burgemeester van Vlissingen en Woerden' Soesterberg 2010.
Jaap Ventevogel, zoon van Jan Ventevogel, vroeg haar een boek te schrijven over het archief van zijn vader: het mocht geen 'ode aan vader' worden, wel een 'ode aan (diens) Vlissingen'.