Herinneringen aan mijn onzichtbaarheid

'Verrukkelijk zijn de passages over haar volwassen worden in het San Francisco van de jaren tachtig.' ***** NRC Handelsblad

Hoe een van de toonaangevende denkers van nu haar stem vond

Rebecca Solnit is uitgegroeid tot een van de invloedrijkste denkers en essayisten van deze tijd. Haar vele essays en artikelen op het gebied van feminisme, kunst, milieu en politiek zijn van grote invloed op ons hedendaags denken. Zo ontstond de term 'mansplaining' naar aanleiding van haar essay Mannen leggen me altijd alles uit. In Herinneringen aan mijn onzichtbaarheid beschrijft Solnit op prachtige wijze hoe zij zich ontwikkelde tot de schrijver die zij is. In 1981 gaat de dan negentienjarige Rebecca Solnit voor het eerst op zichzelf wonen. Ze huurt een eenkamerappartement in San Francisco, dat voor de komende vijfentwintig jaar haar thuis zal blijven. In die kwart eeuw ontwikkelt Solnit haar denken en schrijverschap. Op aanstekelijke wijze vertelt ze over de stad San Francisco, die haar grote leraar werd, over de boeken, mensen en gemeenschappen die een krachtige rol hebben gespeeld in haar transformatie als persoon en als
schrijver. Solnit beschrijft hoe haar eigen ervaringen met intimidatie en geweld tegen haar als vrouw niet op zichzelf staan. Ze maken onderdeel uit van een systeem waarbinnen niet iedereen een stem heeft, niet naar iedereen wordt geluisterd, niet iedereen zichtbaar is.
Herinneringen aan mijn onzichtbaarheid laat overtuigend en meeslepend zien hoe Solnit haar stem vond en aangespoord werd die te gebruiken.