Financieringsinstrumenten voor ondernemingen in Nederland

Lijvige studeboeken hebben waarschijnlijk hun tijd gehad. Hiervoor zijn tenminste twee redenen aan te geven. Er is aan de kant van de gebruiker een tendens naar een indeling van studieprogramma's in 'hapklare brokken'. Deze tendens wordt ingegeven en aangewakkerd door de via overheidspolitiek beklemtoonde studeerbaarheid en flexibiliteit van curricula. Het wordt bij de gestroomlijnde fragmentatie van programma's niet wenselijk geacht dat de student ten behoeve van zijn/haar studie in een willekeurig trimester of semester een dik, duur boek aanschaft waarvan (voorlopig) slechts een klein gedeelte daadwerkelijk wordt 'gebruikt'. Men geeft daarentegen de voorkeur aan een verzameling studiemateriaal waarin - bij wijze van spreken - de stof van een 'alomvattend' leerboek in min of meer afgeronde afleveringen wordt aangeboden. Aan de kant van de auteur behoort het schrijven van veelomvattende werken in toenemende mate tot de onmogelijkheden. Dit geldt in elk geval voor de behandeling van de theorie en de praktijk van de ondernemingsfinanciering en de vermogensmarkt. Zowel de theoretische beoefening van dit vak in de wetenschap, als ook de institutionele ontwikkeling van dit vak in de praktijk zijn onderhevig aan een zodanig tempo van verandering, dat op het moment waarop een volgend hoofdstuk wordt voltooid, een vorig hoofdstuk al weer verouderd is. Het voor u liggende boek gaat over financieringsinstrumenten voor Nederlandse ondernemingen. De inhoud is voor een gedeelte een bewerking van enkele hoofdstukken uit het Leerboek der Bedrijfseconomie, deel 11 (1980), aangevuld met een hoofdstuk over financiële innovatie. De behandeling richt zich vooral op bedrijfseconomisch-institutionele aspecten van de ondernemingsfinanciering. In verschillende opleidingen in het wetenschappelijk en hoger onderwijs zal het goede diensten kunnen bewijzen.