De Verovering Van De Alpen

In 1865 werd een onbekende drukker genaamd Edward Whimper een Europese bekendheid. De reden? Hij had de legendarische Matterhorn beklommen, een van de laatste Alpentoppen die nog onbedwongen waren. Maar hij moest voor zijn roem een hoge prijs betalen. Tijdens de afdaling knapte een touw, waardoor vier van de zeven expeditieleden om het leven kwamen. Van drie mannen kon men de resten bergen; van de vierde werden slechts een schoen, zijn handschoenen en een mouw teruggevonden. Tot halverwege de negentiende eeuw werd algemeen aangenomen dat de toppen van de Alpen werden bewoond door heksen, draken en andere monsters. De hoger gelegen zones waren onbekend, en daardoor een vruchtbare bron voor mythen en bijgeloof. Dat veranderde toen de eerste expedities werden ondernomen, eerst door Britse wetenschappers en avonturiers, later ook door Zwitsers, Fransen, Duitsers en Italianen. De Mont Blanc, de Eiger en de Matterhorn werden een voor een bedwongen. Binnen een eeuw veranderde het gebied van een ontoegankelijke zone in de speeltuin van Europa. Fergus Fleming beschrijft in De verovering van de Alpen de heroïsche, hilarische en soms tragische ontdekkingstochten van deze bergbeklimmers. Van Fergus Fleming verscheen eerder Barrows jongens, over de heroïsche pogingen van ontdekkingsreizigers in de 19e eeuw de laatste witte plekken op de wereldkaart in te vullen.