De bende van Stalen Land

* Vervolg op De club van het slakkenzout
*
Dagelijkse leven in Vlaanderen door de ogen van de elfjarige Henri
*
Spannend
Op een morgen staat er een kereltje bij ons, dat met een spottend lachje naar ons staat te kijken. Ik krijg hem opeens in het oog en vraag: 'Heb ik wat van je aan?'
'Strontrapers!' zegt het kereltje op een tergende toon.
'Maak dat je wegkomt,' zegt Stefan dapper. 'Of we scheppen je mee op.'
'En wie zul je daarvoor halen?' vraagt het kereltje strijdlustig.
Ik voel dat het vechten wordt en hef dreigend mijn borstel op. Het kereltje wijkt een beetje achteruit.
'Strontrapers!' zegt hij nog eens. 'Met zo'n borstel kun je je wel weren, hé! Wacht maar, mannekes, tot je kennismaakt met mijn Stalen Land!'
En voor we van onze verbazing bekomen zijn, gaat hij er op een drafje vandoor en verdwijnt in een van de huizen aan de overkant.
'Wat is een Stalen Land?' vraagt Stefan. Dat weet ik ook niet.
De bende van Stalen Land hoort thuis in Henri Van Daeles reeks over zijn jeugdjaren, waarin ook Het land achter den Tuymelaer en De club van het slakkenzout verschenen. Het boek combineert in de typische vertelstijl van de auteur een beeld van het naoorlogse leven met de ingrediënten voor een spannend verhaal: een bende dieven (twee zelfs), een duistere molen, gestolen goed, geheime verbonden.