Brieven aan mijn vader

Chiaki, een jonge Japanse vrouw, krijgt bericht dat een vriendin van vroeger, 'de oude dame'" is overleden. Herinneringen aan haar kindertijd bestormen haar. De oude dame was eigenaar van het kleine flatgebouwtje waarin Chiaki met haar moeder terechtkwam nadat haar vader plotseling was gestorven. Chiaki was toen in een shocktoestand, ze miste haar vader heel erg en wist zich met zichzelf geen raad. Gelukkig was er de oude dame, die op de benedenverdieping woonde. In hoor schemerige ouderwetse kamer voelde Chiaki zich veilig, en ze luisterde er graag naar de fantastische verhalen. De oude dame vertelde dat ze bij hoor overlijden brieven voor gestorven familieleden mee kon nemen. Chiaki gaat enthousiast lange brieven aan hoor vader schrijven en geeft hoor die 'voor later'. Op de dag dat Chiaki voor de crematieplechtigheid weer terugkeert naar de vertrouwde ouderwetse kamer wacht haar een vreemde verrassing... Kazumi Yumoto begon haar carrière met het schrijven van operalibretto's. Haar eerste boek De kippige, de dikke en ik werd in Nederland bekroond met een Vlag en Wimpel. Het boek won ook prijzen in Japan en Amerika en werd verfilmd. De pers over De kippige, de dikke en ik: 'Niet eerder las ik een kinderboek waarin de vergankelijkheid van het leven zo vanzelfsprekend en nuchter wordt neergezet. Het knappe is dat de auteur een hoge mate van onnadrukkelijkheid weet te behouden.' Bregje Boonstra in DE GROENE AMSTERDAMMER.