BRIEVEN AAN MICK JAGGER - PAP

Het boek vertelt het verhaal van een ik-verteller, groot liefhebber van de band The Rolling Stones — en in het bijzonder van hun zanger Mick Jagger — die zijn leven in brede lijnen koppelt aan zijn idoolschap. Hij kijkt terug op zijn jeugd- en tienerjaren waarin de muziek, de buitenwereld, vriendschappen en persoonlijke worstelingen zich ontwik­kelden in het spoor van de Stones. Het schrijven van brieven aan Mick Jagger fungeert daarbij als metafoor voor zijn verlangen, zijn verwarring en zijn zoektocht naar eigen betekenis. In het midden van het verhaal ontvouwt zich de complexe verhouding van de hoofdpersoon tot zijn omgeving: zijn familie, vrienden, muziek en eigen identiteit. De fascinatie voor de Stones leidt tot conflicten — met zijn moeder die de muziek afkeurt, met vrienden, met zijn eigen gevoelens — en tot tragische wendingen (zoals de zelfmoord van een vriend) die de toon zetten voor verdere zelfreflectie. Het boek wisselt tijdsprongen af en laat zien hoe de hoofdpersoon probeert de gaten in zijn herinnering en de betekenis van gebeurtenissen te duiden. Tegen het einde dringt er langzaam een ander inzicht door: de brieven aan Mick Jagger zijn niet alleen gericht aan het idool, maar ook een vorm van schrijven aan zichzelf, aan zijn verleden en aan zijn verlangens. Het boek eindigt met volwassen-wording, met de confrontatie met verlies, herinnering en de ongrijpbare impact van muziek op een mensenleven. Het is daarmee niet louter een muziekroman, maar evenzeer een psychologische en autobiografische reflectie op idolisering, seksualiteit, vriendschap en zingeving.