Bewegingsstoornissen door antipsychotica

Antipsychotica worden veel voorgeschreven bij psychiatrische stoornissen, maar ook bij gedragsstoornissen, in ziekenhuizen, verpleegtehuizen en zwakzinnigeninstituten. Ook worden antipsychotica gebruikt als anti-braakmiddel. Antipsychotica kunnen verschillende soorten bewegingsstoornissen veroorzaken. Deze bewegingsstoornissen zijn te verdelen in dyskinesie, parkinsonisme, acathisie en dystonie. Een dyskinesie is vaak zichtbaar rond de mond als een kauwende onwillekeurige beweging. Bij parkinsonisme heeft de patiënt vaak last van trage bewegingen, stijfheid en trillen (tremoren). Acathisie geeft meestal heftige klachten over innerlijke rusteloosheid. Bij een dystonie ontstaan er door spasmen van de spieren vreemde houdingen, zoals dichtgeknepen ogen of een opzij gedraaid hoofd. Sommige bewegingsstoornissen zijn blijvend. Elk hoofdstuk in dit boek beschrijft een bewegingsstoornis en bespreekt onder meer het klinisch beeld, de differentiaal diagnose, de behandeling en de preventie. Ook worden de nieuwe antipsychotica besproken, die minder kans zouden geven op bewegingstoornissen. De ziektebeelden worden verhelderd met cases en tekeningen. Het boek is bedoeld voor hulpverleners die patiënten behandelen met antipsychotica, zoals psychiaters en psychiaters in opleiding, verpleeghuisartsen, neurologen, huisartsen en internisten. Ook is het boek relevant voor Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundigen (SPV'ers).