Bajesverhalen Veenhuizen

Veenhuizen (de "Kolonie") is al vanaf 1818 een gevangenisdorp dat afgesloten was van de buitenwereld tot diep in de jaren '80. Als je in Veenhuizen niets te zoeken had, kwam je er niet in. De bevolking bestond uit ambtenaren (meest bewakers) en gevangenen. De bewakers wisten in de regel welke misdaad een gevangene had begaan en wat er allemaal gebeurde in en buiten de gevangenis, maar ze hadden een zwijgplicht. Over de achtergronden van gevangenen werd niet gesproken. De gevangenen vertelden meestal niet de waarheid als ze gevraagd werden waarvoor ze veroordeeld waren. Er is veel gebeurd in die periode en Bajesverhalen kwamen maar mondjesmaat naar buiten.... Veenhuizen was en bleef voor iedereen een mysterie. Eerst toen de bewakers vanwege hun pensioen gerechte leeftijd Veenhuizen moesten verlaten, konden ze hun verhalen kwijt. Maar de meesten bleven zwijgen. Slechts enkelen van hen waren bereid om hun ervaringen van vroeger stukje bij beetje te vertellen. Spannende ontwikkelingen en boeiende ontsnappingspogingen uit de historie van de gevangenis van Veenhuizen zijn door Clemens van den Brink verzameld in het boek "BAJESVERHALEN VEENHUIZEN".Clemens H. J. van den Brink werd op 6 maart 1940 geboren in Veenhuizen in het oude Tweede Gesticht aan de Oude Gracht no. 5 tussen twee werkplaatsen van gevangenen (tegenwoordig deel van het Gevangenismuseum). Zijn vader was voor en gedurende de Tweede Wereldoorlog acht jaar bewaker in de gevangenis van Veenhuizen. Na zijn HBS-B diploma behaald te hebben, kwam hij in dienst bij Pfizer als artsenbezoeker en werd daar chef van het specialisten team. In 1990 werd hij Managing Director bij Bional Pharma BV en schreef o.a. gedurende 10 jaar het kleurmagazine Naturalia (oplage 4,8-5.0 miljoen). Zelf maakte hij veel van de ontwikkelingen in het BajesDorp Veenhuizen van dichtbij mee. Zijn eigen ervaringen met die van "Oud Kolonialen" hebben hem ertoe aangezet het boek "BAJESVERHALEN VEENHUIZEN" te schrijven.