Anorexia nervosa in biologisch perspectief

Anorexia Nervosa is een ernstige ziekte, die jaarlijks ongeveer 5600 patiënten in Nederland treft. Dit zijn meestal jonge vrouwen. Een minderheid geneest, maar meer dan de helft van de patiënten blijft chronisch ziek, terwijl ruim 5% van de patiënten uiteindelijk overlijdt aan de ziekte. De exacte oorzaak van de ziekte is nog altijd onbekend.
De huidige psychologische behandelmethoden vereisen langdurige specialistische begeleiding, waardoor lange wachtlijsten bestaan. Desondanks is het succes nog altijd beperkt.

Het viel de auteur van dit boek op, dat anorexiapatiënten zelf geen idee hebben wat ze mankeren. Als medicus zag hij broodmagere patiënten met veel lichamelijke complicaties.
Zijn vermoeden, dat deze ziekte wordt veroorzaakt door een metabole stoornis, werd steeds sterker. Daarom begon hij aan een intensieve zoektocht in de biomedische literatuur. Zijn bevindingen heeft hij beschreven in twee boekdelen.

Dit eerste deel begint met de geschiedenis, de epidemiologie en de medische complicaties van het ziektebeeld. De risico’s, die kunnen optreden bij de behandeling van ernstig zieke anorexiapatiënten, worden vervolgens uitgebreid belicht. Tenslotte, worden de huidige behandelresultaten vergeleken, met die uit de vorige eeuw. Dit roept de vraag op of de uitgangspunten, die leidend zijn geweest voor de ontwikkeling van de psychologische behandelprotocollen, wel zo valide zijn.

In het tweede (nog te verschijnen) deel wordt de zoektocht, die de auteur ondernam, naar een biologische oorzaak voor de ziekte, stap voor stap beschreven. Dit leidt tot verrassende ontdekkingen, waardoor de typische kenmerken van de ziekte, biologisch eindelijk verklaard kunnen worden.
Mochten wetenschappers de theorieën in deze boeken kunnen bevestigen, dan komt een medische behandeling voor anorexiapatiënten hopelijk snel beschikbaar.

Disclaimer: De auteur van beide boeken is algemeen arts en geen wetenschapper. Het oordeel van wetenschappers en medisch specialisten over de theorie en de aanbevelingen, die in deel II worden gepresenteerd, zullen daarom moeten worden afgewacht.