Brieven uit Nergenshuizen

“Brieven uit Nergenshuizen”, heet de ‘briefroman’ die Paul de Wispelaere (1928-2016) in 1986 publiceerde. Deze bevat (helaas slechts) zijn deel in de correspondentie met een veel jongere lezeres, zijn latere huwelijkspartner Ilse. De Wispelaeres brieven beslaan een periode van een half jaar (van 24 oktober 1985 tot 21 april 1986), hebben een gemiddelde lengte van maar liefst tien dikbedrukte bladzijden en zijn zonder meer rijk van inhoud – variërend van onder meer uiteenlopende beschouwingen van culturele aard tot de beschrijving van concretere zaken als de hem omringende natuur, inclusief zijn geliefde tuin, van notities in de agenda’s van zijn overleden moeder en zinnenprikkelende contacten met een nichtje. Al met al echter zijn de brieven uit Nergenshuizen wat minder intrigerend en wat minder afwisselend dan De Wispelaeres dagboek 1990-1991, dat in 1992 in de reeks Privé-domein verscheen onder de titel “Het verkoolde alfabet”. De brieven laten zich over het algemeen misschien ook wat minder gemakkelijk lezen dan de dagboeknotities. Een minpuntje is nog dat de auteur in zijn brief van 28 oktober 1985 homeopaten schaart onder ‘de wetenschappelijke deskundigen’ (p. 31). Foei Paul, een wat kritischer instelling tegenover de kwakzalverij was hier toch wel op z’n plaats geweest.