Onze laatste jaren van vreugde en verdriet

Toen Olivia Ames Hoblitzelle en haar man Hob te horen kregen dat Hob Alzheimer had, was hun eerste reactie om zich vast te klampen aan hun oude leven. Maar al gauw beseften ze dat ze alleen met de laatste fase van Hobs leven konden omgaan, door die met aandacht en liefde tegemoet te treden. Hoe dit met vallen en opstaan gelukt is, vertelt Olivia in deze ontroerende memoires. Ze schetst een liefdevol, maar realistisch portret van Hob, een geestige en intelligente man, die ondanks zijn geestelijke aftakeling van filosofische gesprekken bleef houden.Aan het eind van elk hoofdstuk geeft de auteur een aantal spirituele overwegingen, praktische tips en meditatie-oefeningen voor partner, kind of vriend van de dementerende. Hiervoor baseert zij zich onder meer op haar jarenlange ervaring als psychotherapeut, onder andere als collega van Jon Kabat-Zinn, grondlegger van de mindfulnesstrainingen.Olivia Ames Hoblitzelle is schrijfster, therapeut en docent. Als een van de eersten integreerde ze meditatie, yoga en cognitieve therapie in de behandeling van chronische en stress-gerelateerde aandoeningen. Ze was onder meer verbonden aan de Harvard Medical School.Terwijl Olivia zich vooral laat inspireren door het Tibetaanse boeddhisme, was haar man een leraar in de traditie van Thich Nhat Hanh. Daarnaast was hij hoogleraar Vergelijkende literatuurwetenschap en later gezinstherapeut. ‘Ik heb ontzag voor de tedere toon van Olivia, als schrijver en als leraar.’ – Jon Kabat-Zinn ‘Een oprecht, wijs, eerlijk en teder boek. Erg nuttig voor mensen met de ziekte van Alzheimer en hun naasten.’ – Jack Kornfield, auteur van de Celestijnse beloften‘We kunnen weinig veranderen aan ouder-worden of Alzheimer, maar zoals Hoblitzelle laat zien, kan het accepteren van onze toestand op de lange duur een veel positievere benadering zijn.’ De Dalai Lama .