Het publieke belang bij private preventie

De criminaliteit is in de periode van 1995-2008 sterk gedaald. In een reeks studies onderzoekt Ben Vollaard wat daarvoor de meest plausibele verklaringen zijn: maatschappelijke ontwikkelingen, (politie)beleidsinterventies of een combinatie van beide.

In deze studie wordt met behulp van een kwantitatieve analyse onderzocht in hoeverre de standaardtoepassing in nieuwbouwwoningen van inbraakwerende raam- en deurkozijnen - zoals vastgelegd in het Bouwbesluit 1999 en ook onderdeel van het Politiekeurmerk Veilig Wonen - een verklaring vormt voor de daling van het aantal woninginbraken in de periode daarna. Daarnaast wordt aan de hand van de relevante literatuur geanalyseerd in hoeverre andere vormen van inbraakpreventie, zoals publiekscampagnes en preventieadvies, effectief zijn en invloed hebben op het preventiegedrag van burgers.

De kwantitatieve analyse wijst uit dat het reguleren van in nieuwbouwwoningen in te bouwen preventie maatregelen duidelijk effect heeft gehad: woningen die na 1999 zijn gebouwd, hebben een fors lagere inbraakkans dan (vergelijkbare) woningen die voor de verandering van het bouwbesluit zijn gebouwd. Op basis van de literatuurstudie kan worden geconcludeerd dat inbraakpreventiebeleid vooral effectief is als het succes ervan niet afhankelijk is van een gedragsverandering van bewoners. Veel mensen nemen wel voorzorgsmaatregelen, zoals dubbele sloten op de voordeur, maar blijken moeilijk te bewegen om méér aan preventie te doen.

Publiciteitscampagnes, preventieadviezen en subsidies ter tegemoetkoming van de preventiekosten blijken daar weinig tot geen effect op te hebben. Wél effectief zijn het inbouwen van inbraakpreventieopties in nieuw te bouwen woningen en het stimuleren van woningcorporaties om hun woningbestand beter tegen inbraak te beveiligen.

De reeks Politiewetenschap is een uitgave van het Onderzoeksprogramma Politie & Wetenschap, een zelfstandigonderdeel van de Politieacademie. Politie & Wetenschap beoogt een stimulans te geven aan zowel de (weten schappelijke) kennisontwikkeling op het gebied van politie en veiligheid als de daadwerkelijke benutting daarvan in praktijk, beleid en opleiding. Publicaties in de reeks Politiewetenschap betreffen in het algemeen studies met een meer theoretisch, verkennend of beschouwend karakter.