De vloek van Wittgenstein

Rond een roemruchte woordenwisseling tussen de Oostenrijkse filosofen Karl Popper (1902-1994) en Ludwig Wittgenstein (1889-1951) in Cambridge, tijdens een bijeenkomst in het najaar van 1946 (hun enige ontmoeting, waarbij ook Bertrand Russell aanwezig was), ontvouwt zich in dit boek een magistraal panorama van de wijsgerige ontwikkeling die begon met de Wiener Kreis en zou uitlopen op de analytische filosofie. In een poging de feitelijke toedracht van die bijeenkomst te reconstrueren komen de hoofdrolspelers tot leven, worden hun ideeën helder verwoord, en wordt de culturele context (Wenen, Cambridge) uitvoerig en trefzeker getekend. Wetenschapsjournalistiek van hoog niveau; fascinerend en toegankelijk voor een breed algemeen ontwikkeld publiek. Kleine druk. (Bol.com – Biblion recensie, Dr. D.G. van der Steen) Wat gebeurde er precies op vrijdagavond 25 oktober 1946 in kamer H3 van het Gibbs-gebouw van King's College te Cambridge? Die avond kwam daar de Moral Science Club (MSC) samen: een wekelijkse discussiegroep voor filosofen en filosofiestudenten van deze beroemde universiteit. Karl Popper moest er een lezing geven, met de onschuldig klinkende titel `Bestaan er filosofische problemen?'. Onder de aanwezigen bevonden zich heel wat grote filosofen: de voorzitter van de MSC, Ludwig Wittgenstein, de overbekende Bertrand Russell en enkele, later bekend geworden filosofen zoals Stephen Toulmin. De atmosfeer was gespannen en de discussie — zoals gewoonlijk als Wittgenstein deelnam — verhit. Op een bepaald ogenblik nam Wittgenstein een haardpook op en zwaaide hij ermee, om haar even later terug te gooien en de kamer luidruchtig te verlaten. In De vloek van Wittgenstein proberen de twee BBC-medewerkers Edmonds en Eidinow te reconstrueren wat er zich eigenlijk heeft afgespeeld.