Weerstand

Opeens weet ze dat ze niet meer alleen wil blijven met haar angsten. Ze zal het vertellen aan de mensen om haar heen. Aan moeder. Aan haar beide kinderen. En aan Fred. Ze is er lang genoeg alleen mee geweest. Wat verlangt ze ernaar er eindelijk over te praten. Moeder zal haar troosten. Ze ziet moeders gezicht al voor zich. 'Lieverd' zal ze zeggen. En Fred... Fred zal haar omarmen. Niet meer alleen zijn. Niet meer alleen. Anna wordt ziek. Ze wil haar leven in de hand houden, maar hoe moet ze dat doen? En kan ze een nieuwe relatie beginnen of is dat oneerlijk tegenover die ander? Ze is bang. Met de boeken van oude filosofen probeert ze zich een houvast te verschaffen. Het lukt haar maar moeizaam. Ze houdt zichzelf voor dat ze sterk moet zijn en dat ze het best in haar eentje afkan. Haar zoons en haar oude moeder kan ze toch niet met haar problemen opzadelen? Maar ze heeft pijn en voelt zich alleen. Ook aan haar collega's vertelt ze niets. Kop op, denkt ze, een paar onderzoekjes, misschien een operatie, er zijn zoveel mensen die daar doorheen moeten. Maar... hoe zal haar toekomst eruitzien? Uit alle macht en op allerlei manieren probeert ze haar toenemende angst te onderdrukken. Dan komen er herinneringen aan haar vader en aan zijn levensvisie naar boven, waardoor ze zich sterker voelt worden. Haar angst verdwijnt niet, maar ze is nu in staat verder te gaan, op welke manier dan ook. Elly de Vries schreef verhalen, columns en een jeugdboek. Weerstand is haar eerste roman.