Overlopen naar de barbaren

Geloof moet je niet teveel laten zien en van gelovigen moet je niet te veel last hebben, meent de publieke opinie. Gelovigen met een tegendraadse mening gelden als probleem. Tegen deze dominante visie in laat Erik Borgman zien dat een tegendraads geloof maatschappelijk onmisbaar is. Het is de grondslag van de samenleving. We kunnen alleen gemeenschap vormen, meent Borgman, als we ervan uitgaan dat alle mensen de moeite waard zijn. Als we geloven dat er iets is tussen mensen dat niet onmiddellijk zichtbaar is, maar dat kan worden aangesproken, en als het tot spreken komt anderen en onszelf raakt. Dit geloof is op tal van plaatsen in onze samenleving aan het werk. Maar met het oog op de toekomst, op politiek en bestuur, is het van groot belang het expliciet en publiek te belijden. Daartoe moeten wij weer leren spreken over wat we zijn, welke toekomst zich aandient en hoe wij ons daartoe verhouden. En vooral: waarom, in naam van wat of wie? In het noodzakelijke gesprek hierover brengt Borgman centrale noties uit de christelijke tradities in. Zoals de opvatting dat het ware en goede onder ons zijn tent heeft opgeslagen, maar zich laat vinden bij wat niet vanzelfsprekend geldt als beschaafd en 'van ons'. Laten we overlopen naar de barbaren! Inhoudsoverzicht: Inleiding: Publieke theologie - 1. Waar buig je voor? - 2. De vraag naar het ware en goede vasthouden - 3. De religieuze betekenis van democratie - 4. Vreemde ogen dwingen - 5. Overlopen naar de barbaren - Nawoord: Politiek is een kwestie van geloven Een prikkelend en uitdagend boek van Erik Borgman, 'de belangrijkste theoloog van Nederland' (Rik Torfs in De Standaard) en een van de twaalf meest inspirerende denkers van de Lage Landen (Vrij Nederland). Erik Borgman (1957) is lekendominicaan en hoogleraar theologie van de religie, in het bijzonder het christendom, aan de Universiteit van Tilburg. Hij doet met name onderzoek naar de maatschappelijke betekenis van religieuze, meer specifiek de christelijke tradities en de religieuze betekenis van de publieke sfeer. Hij schreef o.m. Metamorfosen - Over religie en moderne cultuur (2006, 20083), ... Want de plaats waarop je staat is heilige grond - God als onderzoeksprogramma (2008) en Wortelen in vaste grond - Een cultuurtheologisch essay (2009).