Het boek van Ot en Sien

Hindericus (Rieks) Scheepstra werd in 1859 geboren in Roden, Drenthe. Hij was de jongste in een gezin van zes jongens en twee meisjes. Als eerste mocht hij doorstuderen na de lagere school. Hij doorliep de Rijksweekschool voor onderwijzers in Groningen. Hierna was hij werkzaam in Dokkum als onderwijzer en later hoofd van een school. Scheepstra kreeg opdracht van de directeur van uitgeverij J.B. Wolters om een aantal verhaaltjes te schrijven voor de leeslessen op de lagere school. In dit project werkte hij samen met onderwijzer Jan Ligthart. Ze schreven samen een aantal boekjes en uiteindelijk ook de reeks ‘Ot en Sien’ met illustraties van Cornelis Jetses. Jan Ligthart(1859-1916) was een Nederlandse onderwijzer en onderwijsvernieuwer uit Amsterdam. Jan groeide op in een arm gezin in de Amsterdamse volksbuurt De Jordaan. Met de hulp van zijn ouders lukte het om te gaan werken op de school van de Christelijk Gereformeerde Gemeente aan de Bloemgracht. Later ging hij werken bij een openbare school omdat hij daar meer zou kunnen verdienen. Ook kon hij zo in de avonduren een opleiding volgen. Jan ontmoette op de school in de Jodenbreestraat een vier jaar jongere collega, Marie Chachet. Later trouwde hij met haar. Haar vader was echter streng gereformeerd en was in eerste instantie tegen het huwelijk. Jan en Marie kregen drie kinderen. Het derde kind stierf echter op negen jarige leeftijd aan een bloedvergiftiging. Er was eens een kleine jongen en hij heette Ot. En een klein meisje. Haar naam was Sien. Ot en Sien wonen naast elkaar. Het zijn buurkinderen. Ot en Sien zeggen de dingen soms anders dan kinderen nu doen. En ze zien er ook anders uit. Dat kun je zien op de mooie plaatjes in dit boek. Al in de eerste helft van de vorige eeuw bestaan de boekjes van Ot en Sien. Ze geven een voorstelling van het dagelijkse gezinsleven op het Drentse platteland. De schrijver streeft ernaar een levens voorbeeld te geven van vriendelijkheid, inschikkelijkheid en opofferingsgezindheid.