De zwarte wieg

De oorlog tegen Irak was niet enkel een conflict om de controle over de Arabische wereld en zijn onmetelijke olierijkdom, het was ook een ideologische oorlog, met diepe wortels in het verleden. De huidige Israëlische regering Sharon bestaat uit geestelijke erfgenamen van de zionistische 'paniekzaaier' Vladimir Jabotinsky, schrijver, journalist en militieleider. Jabotinsky wilde Palestina en Jordanië met militair geweld zuiveren van Arabieren. Saddam Hoessein is dan weer het boegbeeld van het weinig bekende maar invloedrijke Arabische nazisme. Nogal wat vooraanstaande Arabieren collaboreerden al vroeg met Hitler. De moefti van Jeruzalem spoorde de Führer zelfs aan om de joden in het Midden-Oosten te liquideren. Tot vandaag is het in de Arabische wereld volstrekt gewoon Adolf Hitler te horen prijzen als held en staatsman. In die zin is De zwarte wieg een onthullend en schokkend boek. Ook in Amerika zijn radicalen aan de macht. Deze neoconservatieven zijn er heilig van overtuigd dat ze met wapengekletter andere landen een liberale democratie kunnen opdringen. Irak is daarvan een testcase. Zullen Syrië, Noord-Korea en Iran volgen? De neoconservatieven baseren hun denken op Leo Strauss, een joodse filosoof die voor de nazi's naar de VS vluchtte en in Amerika een cultfiguur werd. In De zwarte wieg maakt Jef Lambrecht haarscherp duidelijk hoe een handvol mensen - inderdaad, veelal joden - via de regering Bush zijn eigengereid programma weet door te drukken. Ook dat dringt maar zeer langzaam tot in Europa door. Al deze tegenstanders op leven en dood hebben ironisch genoeg ook dingen met elkaar gemeen. De mens loutert door strijd. Luxe en welvaart maken hem week. Saddam Hoessein is daar net zo van overtuigd als de neoconservatieven.