De minnaar

*De minnaar* van Marguerite Duras is een autobiografisch getinte roman over een verboden liefdesrelatie in het koloniale Indochina van de jaren dertig. De vertelster kijkt terug op haar jeugd in Frans-Indochina, waar zij als vijftienjarig Frans meisje opgroeit in een arm en problematisch gezin. Tijdens een overtocht over de Mekong ontmoet zij een welgestelde Chinese man die aanzienlijk ouder is dan zij. Tussen beiden ontstaat een liefdesrelatie die zich grotendeels afspeelt in het geheim. De relatie wordt bemoeilijkt door grote verschillen in leeftijd, afkomst, rijkdom en maatschappelijke positie. De jonge vrouw komt uit een Frans gezin dat sociaal is afgedaald, terwijl haar minnaar afkomstig is uit een rijke Chinese familie. In de koloniale samenleving waarin zij leven, spelen bovendien raciale en sociale vooroordelen een belangrijke rol. Duras beschrijft niet alleen de relatie zelf, maar ook haar jeugd en de gespannen verhoudingen binnen haar gezin. Herinneringen aan haar moeder, haar broers en het leven in Indochina lopen voortdurend door het verhaal heen. De schrijfster vertelt haar verleden niet als een rechtlijnige herinnering, maar beweegt associatief tussen verschillende momenten uit haar leven. Liefde, verlangen, schaamte, eenzaamheid en herinnering vormen belangrijke thema's. Ook de manier waarop de vertelster als volwassen vrouw terugkijkt op haar jonge zelf speelt een grote rol. Daardoor gaat *De minnaar* niet alleen over een jeugdliefde, maar ook over de vraag hoe herinneringen in de loop van een mensenleven veranderen. De roman werd in 1984 bekroond met de **Prix Goncourt** en geldt als een belangrijk werk binnen het oeuvre van Duras. *De minnaar* is vooral interessant voor lezers die houden van psychologische literatuur, autobiografische romans en verhalen over liefde, identiteit en het koloniale verleden.