De gedroomde zoon

Willem Jan Otten typeert de gedichten van Willem de Mérode als ‘dit imposante en zinderende oeuvre’. Hans Werkman, de biograaf van De Mérode, koos samen met hem honderd gedichten voor deze bloemlezing.

Willem de Mérode (1887-1939) doorleefde de tragedie van een onmogelijke liefde. Hij schreef in de spanning van jongensliefde en een mystieke beleving van het christelijk geloof.
Zijn werk is veelkleurig. Er staat in deze bloemlezing poëzie van verlies en verlangen: ‘Ik ben geen vader en ik héb geen zoon’. Er staan bovendien verhalende gedichten in: ‘Waar is Vitellus de wafelverkoper?’, doodsgedichten: ‘De tijd valt lang voor hen die waken’ en Chinese gedichten: ‘Mijn hart is een uit ’t nest gevallen vogel’.

Een springlevend en authentiek dichterschap krijgt met deze bloemlezing een plek in de eenentwintigste eeuw.

Willem Jan Otten (1951) schreef onder meer de gedichtenbundel Eindaugustuswind (1998), de roman Specht en zoon (2005, Librisprijs) en de essaybundel Onze Lieve Vrouwe van de schemering (2009).

Hans Werkman (1939) schreef onder meer de biografie De wereld van Willem de Mérode (1983, Henriëtte de Beaufortprijs), de roman Het hondje van Sollie (1999) en de essaybundel Bijeen met man en muis (2009).