Verborgen mens en de thuiskomst

'Poechow! De oorlog is bijna afgelopen!' zei de commissaris op een keer. 'Dat wordt hoog tijd, wij kleden ons alleen nog in ideeën, maar hebben geen broek om aan te trekken!' 'Wrangel wordt in de pan gehakt! Het Rode leger heeft Simferopol veroverd!' zei de commissaris. 'Waarom niet?' antwoordde Poechow zonder teken van verbazing. 'Prima lucht, de hele dag felle zon en als er maar luizen genoeg zijn om de Sovjetmacht in z'n rug te bijten, stort-ie zich zelfs boven op de Witten!' 'Wat hebben luizen ermee te maken?' zei de commissaris verontwaardigd. 'Het gaat hier om klassebewust heldendom! Poechow, je bent een doorgewinterde contra!' 'En jij hebt geen flauw benul van de verhouding tussen theorie en praktijk, kameraad commissaris,' antwoordde Poechow boos. 'Je bent gewend met je geweer te paffen, maar volgens de wetenschap van de techniek heeft een schroef onherroepelijk zijn moer nodig, anders draait-ie maar dol! Snap je die onbenulligheid?' Twee novellen over het raadsel van het bestaan en de strijd van de levende mens tegen de 'patronenknippers'. Van de grote Russische verteller Andrej Platonov, schrijver van Tsjevengoer, De bouwput en In deze prachtige, grimmige wereld. 'De enige waarlijk grote Russische prozaschrijver die de twintigste eeuw heeft opgeleverd.' - Joseph Brodsky, Nobelprijswinnaar 1987