Hauk en hazze

Friestalig, serie Gurbe-rige numer 107. In man, htkke en tein op It Fryske plattelân wennet al wer Jierren vn Amsterdam, dèr't er ft wol net 't sin hat, sa middenyn It vmtinsive, hastige stedslibben. Dochs nimt er ynienen ft besltút om werom te gean, An minske moat op syn tild In oar paad vnslaan', sa háldt er htmsels foar. Dat Is alteast ten fan ‘e redenen wêrom't er yn 'e Súdwesthoeke in âlde pleats keapet: om syn ‘beskerme’ libben vn te ruiljen foar eat dat him noch net rjocht dúdlik ís, Ja. In wisse tensumens. Mar dêr stiel (oaroer dat er hooplik ek de „soargcleazens en de ferwùndering werom flne sil sa't er dy belibbe doe't er as Jonkje geregeld op 'e plcats fan In omke omswalke. Boppedat nimt er ín diel fan syn: ‘âlde’ libben mei: de leafde fan en foar ín frou. Dy bliuwt bestean. Ommers. de leafde steurt him net oan ôfstân of plak en sil allinnich noch mar sterker wurde. lykas freonskip yn sokke omstannichheden. Lykwols, ienkear yn dy omstannichheden oanlâne. blike leafde en freonskip elkoar min te fernearen, sa deun neíst elkoar. ‘Hauk en hazze' is de earste roman fan Wilco Berga. byldzjend keunstner en skriuwer fan poëzy, proaza en toaniel, sawol yn it Nederlänsk as yn it Frysk. Oant no ta ís fan him ferskynd: ‘Reiger, vis en man/ Reager. fisk en man’ (in bondel mei Nederlânsken Frysktalige gedichten en byidzjend wurk). ‘Fan dit lân ín fresko' (gedichten) en ‘Gedichten en alles wat meegaat’ (gedichten). Op toanielmêd ís fan him realisearre: ‘Side’ (Frysktalich toaniel, 1988), ‘Fijn zand’ (in monolooch yn boekfoarm) en ‘Berchbewenners' (Tryater. 1992). Dêrnjonken sette er lieten fan Jacques Brel oer fan it Frânsk nei il Frysk en skreau er sels in tal lieten.